Ik bouwde mijn zandkastelen met losse zandkorrels
Als kleuter stond ik te trappelen om naar school te gaan. Alles, echt alles! vond ik leuk. En ik heb de mooiste herinneringen aan mijn lieve juf Henne! Toen ik naar de ‘grote school’ mocht, was ik helemaal supertrots. Ook deze juf was mijn veilige basis. Ze leerde me lezen, schrijven en rekenen, en ik was niet te stoppen: Ik wilde alles leren en nóg beter worden. Zelfs mijn handschrift wilde ik tot in de puntjes perfectioneren. Na wat aandringen kreeg ik een oefenboekje mee naar huis. In één avond schreef ik het helemaal vol. Resultaat? Geen mooier handschrift, wel zere vingers en een knoop in mijn maag.
Langzaam veranderde zo mijn glans in grijs. School werd jaar na jaar iets saaier. Ik was slim genoeg, maar sommige dingen lukten gewoon niet, en in mijn hoofd groeide al snel de gedachte: Zie je? Ik kan het niet. Ik ben vast dom.
Uiteindelijk kwam het moment
Ik liet het oefenen van rekensommen een beetje liggen, waardoor het natuurlijk ook nooit beter werd. Geen punt, dacht ik. Ik red mezelf wel. En met een potloodkrabbeltje op de tafel rekende ik stiekem mijn hoofd-reken-sommen uit.
Spelling? Nog zoiets! We schreven eindeloos woorden over, maar ik snapte niet waarom iets goed of fout was. Eén k of twee bij ‘tekkel’? Ik moest gokken. En bij iedere fout voelde ik mijn onzekerheid groeien.
Gokken, trucjes verzinnen, alles in één keer erin stampen: ik hield mezelf ermee overeind. Maar de zandkorrels kraakten onder mijn voeten. Uiteindelijk kwam het moment dat het niet meer ging. Ik stond voor de keuze: blijven uitglijden of eindelijk bouwen aan iets stevigs.
Nu help ik kinderen stevig staan
Als klein meisje was leren voor mij pure magie. Met een schatkaart vol aanwijzingen ontvouwde de wereld zich voor mijn ogen. Maar die magie maakte plaats voor een flinke teleurstelling toen ik merkte dat leren niet altijd vanzelf ging. Door een rugzak met fijne vaardigheden vond ik die verwondering gelukkig weer terug. Terwijl ik mijn weg zocht tussen de dynamiek van werk en gezin, bleef ik tekenen aan mijn eigen routekaart voor de toekomst. Stap voor stap verdiepte ik mijn kennis, steeds nieuwsgierig naar wat er achter de volgende horizon verborgen lag.
Ondertussen stond ik met beide voeten stevig in de klei van het onderwijs, eerst als leerkracht, later als intern begeleider. In bruisende schoolgangen, waar krijtborden vol dromen hingen en kinderen hun toekomstdromen al in hun ogen droegen, leerde ik een van mijn belangrijkste lessen: echte ontwikkeling gebeurt niet vanzelf. Ze ontstaat daar waar nieuwsgierigheid en moed elkaar ontmoeten. Op het moment dat je ervoor durft te gaan, opent zich een kansrijke deur.
Sindsdien heb ik één missie:
Kinderen helpen om zo goed mogelijk te presteren, ook als het even moeilijk is,
zodat ze met vertrouwen hun eigen weg kunnen kiezen, waar die ook naartoe gaat.
Wie is Inge?
De Dromer met een Plan
Met een hoofd vol ideeën en een hart vol aandacht beweeg ik me door de wereld. Altijd op zoek naar nieuwe groeimogelijkheden, want stilstand is achteruitgang. Als echte doorzetter geef ik nooit op. Het pad is niet altijd recht, maar dan ben ik degene die de stenen opruimt om het wat makkelijker te maken voor de rest.
De Verbinder met een Glimlach
Als verbinder ben ik sociaal ingesteld. Ik zie dagelijks hoeveel sterker we zijn wanneer we samen werken. Zoals een orkest dat pas tot leven komt als alle instrumenten in harmonie spelen: het is die samenwerking die de mooiste veranderingen teweegbrengt.
De Empathische luisteraar
Ik pas me gemakkelijk aan, ben empathisch en geniet volop van het leven. Humor is mijn geheime ingrediënt. Want wat is het leven zonder een glimlach? Ik ben er voor de mensen om me heen, met een luisterend oor en een open mind. Want soms is even gehoord worden alles wat iemand nodig heeft om op te laden.
worden wie je bent!
Leren is geen wedloop, geen eindstation.
Het is een veld vol kansen, verborgen achter elke stap.
Soms raken kansen verloren, maar nooit voorgoed.
Waar ontwikkeling stokt, ontstaat ruimte om opnieuw te bouwen: steviger, wijzer, vrijer, beter.
Het is mijn missie om kinderen krachtig te laten staan, te kiezen en te gaan.
Zodat ze kunnen worden wie ze in hun kern al zijn.
Typisch Inge
- Ik ben een echte boekenverzamelaar. Ik houd immers van lezen en dùs verzamel ik boeken. Mijn E-reader staat er helemaal vol mee. Niet dat ik tijd heb om ze allemaal te lezen, maar zo heb ik wel altijd genoeg keuze. Voor de broodnodige ontspanning plan ik daarom geregeld een zoek-en-verzamel moment in. Dat is puur genieten!
- Een goed boek kan natuurlijk niet zonder koffie. En als er chocolade bij komt, ben ik al helemaal gelukkig. Die chocolade is als een klein feestje in mijn mond — je weet wel, die verrassing die je al verwacht maar altijd nog net wat beter uitpakt.
- Eigenlijk ben ik ook een geboren humanist. Leren voelt voor mij als ademen: Elke nieuwe ontdekking is een frisse teug lucht. Ik begon daarmee op de PABO en vervolgde met Onderwijskunde, een schoolleiders- en ondernemersopleiding. Maar de beste leerschool is toch altijd het leven zelf: Zien wat op je pad komt en daar vol voor gaan.
- Ik houd ontzettend van buiten: van de zon, van groen, van samen met mijn katten en van laptop-werken in de tuin. Voor een beetje een fijne tuin, moet je natuurlijk wel af en toe tuinieren. Echt, als het zachtjes een beetje regent is dat heel fijn om te doen. Net als kamperen!
- Ik leef elke dag alsof het mijn laatste is, maar dan wel vol maatschappelijke betrokkenheid. Dus absoluut geen tijd voor vakantie. Als je me zoekt, vind je me waarschijnlijk in de actiemodus, met een lijst van dingen die ik moet……
- Ik ben gek op onverwachte uitstapjes: zo’n fijne breek-de-week-actie. Altijd in voor iets leuks: fietsen, een terrasje pakken, naar het theater, de bioscoop of een museum. Waar we heen gaan maakt me niet uit, zolang er maar wat geschiedenis in de lucht hangt en er een beetje vrolijke chaos heerst. Da’s genieten!
Inge Wessels | Slimmerikonline
06 - 14 64 33 88 | Inge@slimmerikonline.nl
Privacyverklaring | Algemene Voorwaarden
Zullen we connecten?